تبلیغات
آخرین سردار - دانشنامه کربلا (توبه حر بن یزید ریاحی)

حر بن یزید ریاحی:
شهید والاقدر عاشورا. حر از خاندانهای معروف عراق و از رؤسای کوفیان بود.به‏درخواست ابن زیاد، برای مبارزه با حسین‏ «ع‏» فراخوانده شد و به سرکردگی هزار سواربرگزیده گشت.گفته‏اند وقتی از دار الاماره کوفه، با ماموریت بستن راه بر امام حسین‏ «ع‏»
بیرون آمد، ندایی شنید که: ای حر!مژده باد تو را بهشت... [1] در منزل‏ «قصر بنی مقاتل‏» یا «شراف‏»، راه را بر امام بست و مانع از حرکت آن حضرت به سوی کوفه شد. کاروان ‏حسینی...

.

.

.

را همراهی کرد تا به کربلا رسیدند و امام در آنجا فرود آمد.حر وقتی فهمید کارجنگ با حسین بن علی‏ «ع‏» جدی است، صبح عاشورا به بهانه آب دادن اسب خویش، از اردوگاه عمر سعد جدا شد و به کاروان حسین‏ «ع‏» و جبهه حق پیوست.توبه کنان کنار خیمه‏های امام آمد و اظهار پشیمانی کرد، سپس اذن میدان طلبید.این انتخاب شگفت و برگزیدن راه بهشت بر دوزخ، از حر، چهره‏ای دوست داشتنی و قهرمان ساخت.حر با اذن ‏امام به میدان رفت و در خطابه‏ای مؤثر، سپاه کوفه را به خاطر جنگیدن با حسین‏ «ع‏» توبیخ‏کرد. چیزی نمانده بود که سخنان او، گروهی از سربازان عمر سعد را تحت تاثیر قرار داده‏ از جنگ با سید الشهدا منصرف سازد، که سپاه عمر سعد، او را هدف تیرها قرار داد.نزد امام‏ بازگشت و پس از لحظاتی دوباره به میدان رفت و با رجز خوانی، به مبارزه پرداخت و پس ‏از نبردی دلیرانه به شهادت رسید.رجز او چنین بود:

انی انا الحر و ماوی الضیف
اضرب فی اعناقکم بالسیف

عن خیر من حل بارض الخیف
اضربکم و لا اری من حیف[2] .

که حاکی از شجاعت او در شمشیر زنی در دفاع از سید الشهدا و حق دانستن این راه‏ بود. حسین بن علی‏ «ع‏» بر بالین حر حضور یافت و خطاب به آن شهید، فرمود: تو همانگونه که مادرت نامت را «حر» گذاشته است، حر و آزاده‏ای، آزاد در دنیا و سعادتمنددر آخرت! «انت الحر کما سمتک امک، و انت الحر فی الدنیا و انت الحر فی الآخرة‏» ودست بر چهره‏اش کشید.[3] امام حسین‏ «ع‏» با دستمالی سر حر را بست.پس از عاشورا بنی‏تمیم او را در فاصله یک میلی از امام حسین‏ «ع‏» دفن کردند، همانجا که قبر کنونی اوست، بیرون کربلا در جایی که در قدیم به آن‏ «نواویس‏» می‏گفته‏اند.[4] نقل است‏شاه اسماعیل‏صفوی قبر حر را گشود و پیکرش را سالم یافت، چون خواست پارچه‏ای را که بر سرش‏بسته بود باز کند، خون جاری شد و دوباره آن را بستند، آنگاه بر قبرش قبه‏ای ساختند.[5] .
سرگذشتهای مربوط به حر و نقش او در حادثه کربلا، از نخستین برخوردش با کاروان‏ سید الشهدا، سپس توبه‏اش و پیوستن به جبهه حق و شهادت در رکاب سالار شهیدان، درهمه مقتلها و کتابهای تاریخ عاشورا نگاشته شده است و توبه او شاخص‏ترین بخش ‏نورانی زندگی اوست.


پی نوشتها:
[1] قاموس الرجال، ج 3، ص 103، امالی صدوق، ص 131.
[2] بحار الانوار، ج 45، ص 14.
[3] همان.
[4] الحسین فی طریقه الی الشهادة، ص 97.
[5] سفینة البحار، ج 1، ص 242 به نقل از انوار نعمانیه، سید نعمت الله جزایری.



تاریخ : یکشنبه 18 آبان 1393 | 05:00 ب.ظ | نویسنده : MSH | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • دانلودر